LADINGZEKERING
SITUATIE
Ladingen die op de openbare weg terechtkomen, veroorzaken heel wat verkeersellende, van fileleed tot ernstige ongevallen. Daarom heeft men de regelgeving betreffende ladingzekerheid gewijzigd op twee gebieden; enerzijds werd de wegcode aangepast en anderzijds het technisch reglement. De veranderingen in de wegcode zijn van toepassing deels vanaf 1 juni 2007 en deels vanaf 10 september 2009. De wijzigingen in het technisch reglement op het gebied van ladingzekering zijn van toepassing vanaf 1 mei 2008 voor nieuwe typegoedkeuringen en vanaf 1 mei 2009 voor alle voertuigen nieuw in het verkeer gebracht en voor voertuigen omgebouwd na deze datum. Hieronder vindt u de belangrijkste bepalingen.
LADINGZEKERING IN DE PRAKTIJK
Als we over een ladingzekeringssysteem spreken, hebben we het over een uitrusting of een combinatie van uitrustingen die wordt gebruikt om een lading vast te zetten of te stouwen, met inbegrip van de stouwvoorzieningen van de lading, evenals alle samenstellende delen ervan.
o Een stouwvoorziening is een element dat specifiek ontworpen en vervaardigd is voor om een lading vast te maken, op haar plaats te houden of te stouwen, met inbegrip van de structurele elementen van het voertuig.
o Verankeringspunt is een deel van de structuur, de apparatuur of het toebehoren van een voertuig waaraan een stouwvoorziening wordt vastgemaakt.
Om een lading goed te zekeren, moeten uiteraard alle elementen aanwezig zijn. Indien de primaire verpakking van een goed niet voldoende stevig is voor een veilig transport van de goederen, dan moet de verpakker en/of verlader de goederen bijkomend omhullen met een transportverpakking die stevig genoeg is om een goede ladingzekering mogelijk te maken.
De verlader dient de vervoerder waarop hij beroep doet vooraf schriftelijk alle informatie te verschaffen die de vervoerder nodig acht om de goederen te stouwen. En zo moet ook de bestuurder een minimaal aantal punten controleren alvorens te vertrekken.
Het ladingzekeringssysteem moet de krachten kunnen weerstaan die worden uitgeoefend wanneer het voertuig van groep C een vertraging ondergaat van 0,8 g in voorwaartse richting en 0,5 g in achterwaartse richting en een versnelling van 0,5 g in zijdelingse richting, aan beide zijden.
Indien de lading is omsloten, vastgezet of gestouwd overeenkomstig de voorschriften uit de “Europese richtlijnen voor beste praktijken over het zekeren van lading voor wegtransport” geldt dat het ladingzekeringssysteem voldoet aan de hierboven opgesomde eisen. |
DE VOERTUIGCONSTRUCTIE
Hoewel de problematiek in eerste instantie bij de laders en/of verladers ligt, kan een lading alleen maar goed gezekerd worden door het juiste voertuig te gebruiken met de juiste voorzieningen.
Gezien de koetswerkbouwer niet kan voorzien en/of garanderen waarvoor het gebouwde voortuig zal gebruikt worden, heeft de wetgever een opname voorzien in het technisch reglement. Zo moet elk voertuig dat gebruikt wordt voor het vervoer van zaken, voorzien zijn van een voldoende aantal verankeringspunten, aangepast aan de lading. Deze verankeringspunten moeten aan een minimale kracht kunnen weerstaan van:
o 400 daN voor een voertuig met een MTM < 3,5 t;
o 800 daN voor een voertuig met een MTM = 3,5 t en < 7,5 t;
o 1 000 daN voor een voertuig met een MTM = 7,5 t en < 12 t
In zoverre we mogen interpreteren dat voldoende ook soms “geen” betekent, kunnen we ons baseren op de “Europese richtlijnen voor de beste praktijken over het zekeren van lading voor wegtransport”. Eén van de methoden voor ladingzekering is namelijk het plaatsomsluitend stuwen, of m.a.w. het ‘blokkendoosprincipe’, waarbij beroep gedaan wordt op de stevigheid van de wanden van de laadruimte om de lading op zijn plaats te houden. De betreffende Europese richtlijnen geven daarbij de mogelijkheid tot “eigen certificatie door de carrosseriebouwer” of om beroep te doen op certificatie door “een erkend organisme”. Het erkend organisme zal de certificatie dan uitvoeren op basis van bestaande Europese Normen. Voor vrachtwagens gelden actueel de normen EN 12642 en EN 12642XL. Voor wissellaadbakken geldt de norm EN283.
Het is dit certificaat dat onze klanten/transporteurs meestal vragen en dat niet zomaar af te leveren valt. Tijdens buitenlandse trajecten, kan het gebeuren dat de politie tijdens routinecontroles naar een dergelijk certificaat vraagt. Niet omdat het verplicht is maar omdat hun dat meer zekerheid biedt. Dit vragen zij om in regel te zijn met de eisen opgenomen in bovenstaand kader.
Het certificaat kan o.a. aangevraagd worden bij TÜV Rheinland Belgium NV / SA, Atlas Park Unit A, Weiveldlaan 41 b1 B - 1930 Zaventem, Telefoon: +32 (0)2 725 73 10 (meer info op: http://www.tuv.com/be). TUV certificeert indien nodig ook de Duitse VDI 2700 norm.
AANSPRAKELIJKHEID
Als we artikel 37§2 van de wet van 3 mei 1999 (wet betreffende het voervoer van zaken over de weg) op nalezen, stellen we vast deze nieuwe uitvoeringsbesluiten betreffende het zeker van de lading, de aansprakelijkheid van de opdrachtgever van het vervoer sterk verzwaren.
De opdrachtgever, de verlader, de vervoercommissionair of de commissionair-expediteur worden, overeenkomstig de in artikel 35, §§ 1 en 2, bedoelde strafbepalingen, gestraft indien zij instructies hebben gegeven of daden hebben gesteld die hebben geleid tot o.a. “de niet-naleving van de voorschriften betreffende de veiligheid van de lading van de voertuigen”
Zo worden opdrachtgever, verlader, vervoercommissionair of commissionair-expediteur, naast de vervoerder medeaansprakelijk voor inbreuken (geen of slechte instructies, …) op de wegcode en aldus het ladingzekeren.
WETGEVING
KB’s die de landingzekerheid invoeren
o in de wegcode en het technische reglement; KB 27 april 2007 – klik hier voor pdf
o in KB dat de overtredingsgraden regelt; KB 7 april 2007 – klik hier voor pdf
Wegcode; KB 1 december 1975 en amenderingen; www.wegcode.be en kies “wegcode”.
Technisch reglement; KB 15 maart 1968 en amenderingen; www.wegcode.be en kies “technisch reglement, artikel 19”.
Europese Richtlijnen voor de beste praktijken over het zekeren van lading voor wegtransport
o Volledige tekst in verschillende talen kan je vinden op http://ec.europa.eu/transport/road_safety/vehicles/guidelines_cargo_securing__en.htm (meer dan 10 Mb/taal)
Uittreksel uit de richtlijnen: hoofdstuk 2; voertuigopbouw en middelen geschikt voor vormsluitende zekering voor voertuigen. – klik hier voor pdf
EN-normen:
EN 12640; Het vastzetten van lading op wegvoertuigen - Sjorpunten op bedrijfsvoertuigen voor goederenvervoer - Minimale eisen en beproeving = EN 12640:2000
EN 12642; Het vastzetten van lading op wegvoertuigen - Structuur van het koetswerk van bedrijfsvoertuigen - Minimale eisen = EN 12642:2006
EN 12195-1; Vastzetvoorzieningen voor lading op wegvoertuigen - Veiligheid - Deel 1: Berekening van de sjorkrachten = EN 12195-1:2003
EN 12195-2; Vastzetvoorzieningen voor lading op wegvoertuigen - Veiligheid - Deel 2 : Sjorbanden gemaakt van kunststofvezels = EN 12195-2:2000
EN 12195-3; Vastzetvoorzieningen voor lading op wegvoertuigen - Veiligheid - Deel 3: Sjorkettingen = EN 12195-3:2001
EN 12195-4; Vastzetvoorzieningen voor lading op wegvoertuigen - Veiligheid - Deel 4: Sjorstaalkabels = EN 12195-4:2003
Al deze normen kunnen besteld worden op www.nbn.be
MEER INFO
Luc Schets, Algemeen Secretaris: luc.schets@federauto.be
Secretariaat: erika.bonroy@federauto.be